Co czytać?

Niemalże od urodzenia naszej starszej Ani, mieliśmy w domu zwyczaj wspólnego czytania. Ania wybijając się na niepodległość przestała brać udział w tych naszych czytelniczych sesjach już jakiś czas temu. Ale z Agatka ciągle lubimy usiąść sobie wieczorem na jej łóżku i poczytać. Tyle, że ostatnio miałyśmy poważne kłopoty z wyborem. Chciałam, aby Agatka poznała serię Alfreda Szklarskiego: Tomek... Zaczęłyśmy od Tomka na czarnym lądzie. Ale póki co chyba na tej jednej książce z serii skończymy. Agatka nie cierpi Tomka, bo.... łapie i zabija zwierzęta. W czasie czytania co jakiś czas dawała upust swoim emocjom. Po "Tomku" wzięłyśmy się za Zaczarowany ogród. A potem chciałam z nią przeczytać "Białego kła" i "Zew krwi" - czytałam tę książkę dawno, dawno temu i mam jej mglisty obraz. Ale czytał ją moja Ania i mówiła, że jest bardzo piękna i jeszcze jedna osoba polecała te dwa tytuły. Więc zaczęłyśmy - i ... zaczęło się. Już po kilku stronach, Aga zaczęła płakć i krzyczeć, że nie chce czytać tej książki, że jest straszna.... Była tak zdenerwowana, żę odłożyłam książkę i zaczęłam się zastanawiać nad tytułami innych. Prawdę mówiąc przychodziły mi do głowy książki dla dorosłych, bajki dla dzieci, albo takie trochę infantylne jak np. Dzikie kury, czy Pamiętnik księżniczki - które co prawda bardzo przyjemnie się czyta, ale które Agatka może poczytać sobie sama - co zresztą chętnie robi.

I wtedy przypomniałam sobie o czymś, co powinnam pamiętać - o akcji Cała Polska czyta dzieciom Jakoś nigdy nie zwracałam specjalnej uwagi na tą akcję - pewnie z racji tego, że my naszym dzieciom czytaliśmy książki. Teraz weszłam na stronę akcji, aby zobaczyć co proponują dla dzieci i czy mają jakiś podział na wiek dziecka. I... znalazłam. Wydrukowałam sobie listę książek dla dzieci w wieku "około-agatkowego" i noszę ją w kalendarzu, na wypadek odwiedzin w bibliotece.

A oto ona:

Wiek 8-10 lat:

Edmund de Amicis - Serce
Paul Berna - Rycerze Złotego Runa
Frances Hodgson Burnett - Tajemniczy ogród
J. Canfield, M. i P. Hansen, I. Dunlap - Balsam dla duszy dziecka
Roald Dahl - Matylda
Anna Kamieńska - Książka nad książkami
Rudyard Kipling - Księga dżungli
Eric Knight - Lassie, wróć!
Astrid Lindgren - Bracia Lwie Serce; Rasmus i włóczęga
Clive Staples Lewis - Opowieści z Narnii
Kornel Makuszyński - Szatan z siódmej klasy
Lucy M. Montgomery - Ania z Zielonego Wzgórza
Sempe, Gościnny - seria o Mikołajku
Anna Onichimowska - Dzień czekolady
Ida Pierelotkin - Ala Betka
Mark Twain - Przygody Tomka Sawyera; Królewicz i żebrak
Wanda Witter - Fotografia nieba

Wiek 10-12 lat:

Francesco d'Adamo - Iqbal
Charles Dickens - Oliver Twist; Opowieść wigilijna
Michael Ende - Momo
Antoine de Saint - Exupery - Mały książę
Ewa Grętkiewicz - Dostaliśmy po dziecku
Astrid Lindgren - Ronja, córka zbójnika
Witold Makowiecki - Diossos; Przygody Meliklesa Greka
Ferenc Molnar - Chłopcy z Placu Broni
Małgorzata Musierowicz - Noelka i inne tomy Jeżycjady
Jerzy Niemczuk - Opowieść pod strasznym tytułem
Ferdynand Ossendowski - Słoń Birara
Katherine Paterson - Most do Terabithii
Michel Piquemal - Bajki filozoficzne
Eric Emmanuel Schmitt - Oskar i pani Róża; Dziecko Noego
Jerry Spinelli - Kraksa
J.R.R. Tolkien - Hobbit
José Mauro de Vasconcelos - Moje drzewko pomarańczowe
Jean Webster - Tajemniczy opiekun
Maciej Wojtyszko - seria o Brombie
Lemony Snicket - Seria niefortunnych zdarzeń

Wiek 12-14 lat:

Antologia pod red. Grzegorza Leszczyńskiego - Po schodach wierszy.
H. Jackson Brown, Jr. - Mały poradnik życia
J. Canfield, M.V. Hansen, K. Kirberger - Balsam dla duszy nastolatka
Paulo Coehlo - Alchemik
Arthur Conan Doyle - Pies Baskerville'ów
Ursula K. le Guin - Czarnoksiężnik z Archipelagu
Barbara Kosmowska - Pozłacana rybka
Harper Lee - Zabić drozda
Dorota Terakowska - Córka czarownic
Anika Thor - Prawda czy wyzwanie
J.R.R. Tolkien - Władca pierścieni
Juliusz Verne - Tajemnicza wyspa
Beata Wróblewska - Jabłko Apolejki

książki popularnonaukowe
Edward de Bono - Naucz się myśleć kreatywnie
Tony Buzan - Rusz głową
Tadeusz Niwiński - Ja

Propozycje dla dzieci młodszych i starszych można znaleźć na stronie Fundacji, klikając TUTAJ

Tomek na czarnym lądzie - wynalazcy i odkrywcy

Ze zdziwieniem zauważyła, że mój ostatni wpis na tym blogu jest sprzed prawie miesiąca. Nie wiem czy to zmęczenie wiosenne, ale naprawdę jestem jakaś taka ociężała i nie wyrabiam się prawie z niczym... uffff.... Co oczywiście nie znaczy, że nie próbuję i nie walczę ze sobą, ale kiedy już tak powalczę, to na pisanie bloga naprawdę nie mam już siły, ochoty, weny... (niepotrzebne skreślić)

A co robię? Oczywiście pytanie dotyczy Agatki. Otóż UCZYMY SIĘ. Na pewno nie odkryłam Ameryki. W każdym razie uczymy się właśnie o odkryciach w tym Ameryki właśnie i te historyczne tematy Agatka bardzo lubi bo kiedyś dawno, dawno temu dostała filmy z genialnej serii "Był sobie człowiek" o odkryciach właśnie. Obejrzała sobie te filmy wiele razy, więc kiedy przyszło co do czego miała już obraz całości. Mamy również filmy o wynalazcach z tej serii. Takze bardzo ciekawe.

Ponadto skończyłyśmy właśnie czytać pierwszą książkę z serii Tomek... Szklarskiego. U nas był to akurat drugi tom,, czyli "Tomek na czarnym lądzie" bo pierwszego nie było w bibliotece. Sama niegdy nie czytałam tych książek i zastanawiałam sie, czego można się po nich spodziewać. Początkowo wydawała mi się trochę nudnawe, ale w miarę czytania zaczęłam rozsmakowywać się w lekturze. Ksiązka nawet nie przemyca, ale wprost naucza geografii i biologii. A Agatka co chwilę pytała: Czy tak jest naprawdę z tymi:.... (można wstawić: nosorożcami, geografami, jeziorami itd). To nasza druga "afrykańska" ksiązka w tym roku - i tak przez przypadek przybliżyłam Agatce ten kontynent. A przy okazji troszkę poszukałyśmy na mapie, więc korzyści wielokrotne.

Król trędowaty

Zabrałyśmy się za kolejną książke z serii rycersko-średniowiecznej. Tym razem na tapetę poszła książka Zofii Kossak - "Król trędowaty". Czytamy ją nie tylko dlatego, że akurat studiujemy średniowiecze, ale też dlatego, że postać jerozolimskiego króla trędowatego zaciekawiła nas, gdy oglądałyśmy film "Królestwo niebieskie". Najpierw film oglądał Marek, bo ja "bałam się okrucieństwa". Ale tego samego dnia, zachęcona przez Marka usiadłam przed monitorem i też obejrzałam (a Marek razem ze mną - drugi raz jednego dnia :). Rzeczywiście krwi trochę się leje, ale generalnie jest to film o wartościach, wyborach między dobrem i złem i szlachetności, dlatego też zdecydowaliśmy się obejrzeć go z Anią i Agatką. Film zainspirował pojawienie się pytań - Czy Baldwin IV naprawdę żył? Czy naprawdę był trędowaty? Czy naprawdę istniał Saladyn? Czy rzeczywiście Jerozolimą rządzili kiedyć "krzyżowcy"? Szukając odpowiedzi na te pytania (oczywiście przełączyliśmy się na Wikipedię) znaleźliśmy też tę książkę. Bardzo ciekawie napisana i oddająca klimat miejsca i epoki. Klimat stworzony z jednej strony przez ludzi tęskniących za Panem Bogiem, z drugiej strony przez ludzi żądnych władzy, bogactw - o które w tamtych czasach na wschodzie było łatwiej niż w zabiedzonej Europie. Jesteśmy w połowie i czytamy razem - tzn. ja czytam, a Agatka słucha i zadaje pytania np. o trąd, możliwości leczenia i o to dlaczego jest tylu trędowatych w dzisiejszych czasach, skoro trąd można całkowicie wyleczyć i to za niezbyt duże pieniądze.

Historia żółtej ciżemki

Dawno, dawno temu, jako uczennica szkoła podstawowej musiałam przeczytać książkę Antoniny Domańskiej "Historia żółtej ciżemki". Nie pamiętam czy udało mi się ją skończyć, ale pamiętam okropne uczucie nudy i zniechęcenia zarówno przy lekturze, jak i przy oglądaniu filmu. Pomimo tego niezatartego wrażenia zaproponowałam Agatce, że razem przeczytamy tę książkę. Akurat studiujemy kulturę średniowiecza i jakoś tak wydawała mi się na czasie. Czytałam głośno, prostując co niektóre archaizmy i odpowiadając na pytania, tak aby dziecko rozumiało, co czytam. Łyknęłyśmy tę książkę w tydzień, przy czym Aga codziennie domagała się nowej porcji lektury. I okazało się, że i jej i mi książka bardzo się podobała. Nawet wzruszyłyśmy się, gdy Wawrzek (główny bohater) po 10 latach spotkał się z rodziną, która była przekonana, że od dawna nie żyje. Myślę, że to co mi przeszkodziło w takim odbiorze tej lektury, był jej język, zbyt trudny, zbyt obcy dla współczesnego dziecka.

Przy okazji pooglądałyśmy sobie zdjęcia ołatarza Wita Stwosza, odkryłyśmy bogaty średniwieczny Kraków i bogatych wolnych chłopów.

Agatka natomiast stwierdziła, że to wstyd, że była w Berlinie, w Wenecji, a nigdy nie była w pradawnej stolicy Polski, w Krakowie. Musimy koniecznie to nadrobić.

Sprężyna

Agatka z Markiem w szkole w Krzyżówkach, a ja w tym czasie uzupełniam swoją edukację czytając "Sprężynę" - Małgorzaty Musierowicz. Właściwie to wychowawłam się na Jeżycjadzie i ona rośnie razem ze mną - toż ja jestem w wieku Idy Borejko. I przyznam, że nie pominęłam żadnej części tej genialnej w humorze i prostocie serii.

Jak zwykle książka mnie wciągnęła i łyknęłam ją w jeden wieczór. Ale niestety pobudziła moje wątpliwości odnośnie ED. W książce pojawia się świetny nauczyciel języka polskiego. Taki z wiedzą, pasją, taktem i czasem dla dzieciaków. Czytam i czuje, że z czegoś ograbiam Agatkę. Co prawda Aga nie chodziła na żadne kółka zainteresowań, bo po prostu nie miała ochoty. Do tego mam świadomość, że nawet jeśli tacy nauczyciele są, to moje dziecko niekoniecznie musi na takiego trafić, a nawet jeśli trafi to niekoniecznie musi się zachwycić. O sobie jako o nauczycielu też myślę jako o dobrym rzemieślniku w zawodzie, ale nie artyście pociągającym za sobą swoich uczniów. Ot takie dylematy, mamy edukującej w domu, bo decyzję, co dalej trzeba będzie podjąć i to już niedługo.

A książkę polecam.

Niewiarygodne przygody Marka Piegusa

Agatka dosyć szybko uporała się z przeczytaniem tej książki. Po raz kolejny okazało się, że upodobania mamy i córki mogą się od siebie nieco różnić. Ja nie wpadłam w zachwyt zaczynając czytać tę książkę, dopiero potem zaczęła mnie wciągać. Agatka wprost przeciwnie, od początku do końca czytała z wielkim zainteresowaniem, śmiejąc się przy tym na głos. W wyniku lektury tej książki powstały dwie prace: jedna z nich to kolorowy plakata znajdujący się na początku tego wpisu, a druga to wywiad z Markiem Piegusem:

Z tytułowym bohaterem książki Edmunda Niziurskiego pt.: „Niewiarygodne przygody Marka Piegusa” rozmawiała Agata Sumisławska.

Agata Sumisławska: Jaka przygoda wydaje Ci się najgorsza?

Marek Piegus: Najgorsza była, ta kiedy mnie porwano. Miałem wielkiego stracha. Strasznie mnie bili i na dodatek musiałem odrabiać zadania ich dzieciaków!!!!!!!!!!

A.S.: Czy Teodor i jego towarzysze złapali tamten gang?

M.P.: Tak. Dużo się tam działo: przyjechała policja, straż pożarna i tłum mnichów.

A.S.: Dlaczego mnichów?

M.P.: Przecież to pod ich kościołem była melina tych zbójów.

A.S.: Co się działo po twoim przyjściu do domu? Jakieś szlabany czy kary?

M.P.: Najpierw zaczęli mnie przytulać i płakać. Szlaban dostałem, ale tylko na chwilę, bo mama powiedziała, że nie jestem winny, że mnie porwali.

A.S.: Dziękuję za wywiad.

M.P.: Ja też dziękuję i do widzenia!

Góra lodowa

Przeczytałyśmy w podręczniku do języka polskiego framgent książki Centkiewiczów - za które chyba się zabierzemy, aby nauczyć się geografii, a przynajmniej ją "uplastycznić" - i Agatka przygotowała opis góry lodowej. Najpierw wypisała wszystkie wyrażenia, którymi można zastąpić okreslenia góra lodowa, potem wypisała wszystkie czasowniki związane z górą, następnie wszystkie przymiotniki. W końcu powstał opis. Ponieważ mi się opis ten podoba, więc umieszczam, go poniżej:

Góra lodowa, która występuje w książce "Tumbo z przylądka dobrej nadziei" jest gigantyczna - ma około 20 metrów nad powierzchnią morza, pod powierzchnią 10 razy tyle. Wygląda jak biały olbrzym. Błyszczy się w słońcu kolorowymi odblaskami. Z bliska widać, że jej powierzchnia nie jest gładka - ma dużo wyżłobionych przez wodę jaskiń. Wygląda jak biały marmur. Wędruje po oceanach jak pływajaca wyspa. Jest groźna dla marynarzy, bo przewracając się może zatopić statek. Jednocześnie jest pięka.

Konsultacje polonistyczne

Wybrałam się wczoraj do szkoły Agatki na konsultacje, do Pani, która uczy jej klasę języka polskiego. Szkoła do której jest zapisana Aga ma drzwi otwarte dla rodziców raz w miesiącu, tak więc postanowiłam z tego skorzystać.

Poszłam tam głownie po to, aby ustalić z panią od j.polskiego "wymagane lektury" dla Agatki. Ustaliłyśmy, że "Świat według Zofii" przekładam sobie na przyszły rok. Próbowałyśmy zacząć czytać tę książkę w czasie wakacji, ale stwierdziłam, że dla Agi to jednak chyba za wcześnie. Poza tym będziemy czytać jeszze "W pustyni i w puszczy" i "Niesamowite przypadki Marka Piegusa". Tę pierwszą pozycję zaplanowała pani dla klasy, a ja dla Agatki (więc będzie zbieżność). Tę drugą podsunęła mi Marzena w projekcie, jaki zaczęła organizować w związku z moją listą zadań po przeczytaniu książki (wpisy poprzednie + komentarze do nich). Klasa będzie przerabiać "Tomka Sawera", ale pani zgodziła się na zamianę. Zresztą ona decyzję o lekturach podejmuje razem z dziećmi. Podoba mi się to podejście.

Zresztą u nas w domu generalnie dużo się czyta, bo... od wielu lat nie mamy telewizora. Kiedyś mieliśmy, ale zabierał nam zbyt dużo czasu i wyleciał z hukiem przy którejś z naszych przeprowadzek. Przy każdej z książek planuję robić 2-3 zadania z wyżej wzmiankowanej listy. Ale Agatka będzie zawsze wybierać samodzielnie i samodzielnie je robić - to ma być jej zadanie, a ja mogę być co najwyzej jej mentorem. A efekty tej pracy będą pojawiały się, albo na moim blogu, albo na jej.

Co można zrobić z powieścią cz.4

Poniższe zadania można robić tak jak komu się podoba, ale moja znajoma poradziła mi tak:

Jeżeli zdecydowałaś się nie robić przeglądu przeczytanej książki, wówczas możesz wybrać trzy możliwości z zamieszczonej poniżej listy (lista ta jest rozłożona w moim blogu na kilka wpisów). Powinnaś wybrać jedną pozycje z danej kategorii. Dzięki temu do jednej książki dostosujesz trzy różne rodzaje aktywności dziecka. Zapisuj sobie, które trzy wybrałaś tak, aby w ciągu roku daną czynność wykonać tylko raz i nie pomijać innych:

POKAZY

• Pokaż w jaki sposób wykonuje się coś, czego nauczyłeś się z tej historii.
• Wykonaj tablicę ogłoszeniową, z ogłoszeniami związanymi z tą historią.
• Wykonaj wystawę łączącą książki napisane przez autora przeczytanej właśnie powieści. Powiedz coś o nich.
• Przygotuj przepis na danie wspomniane w książce. Wykonaj je i daj innym posmakować.
• Wymyśl coś, co można dodać do historii, aby była ciekawsza. To co wymyślisz powinno pomóc bohaterom, zmienić bieg wydarzenia itd….
• Wykonaj kapsułę czasu dla jednego z bohaterów. Wyjaśnij co znajduje się w tej kapsule.
• Wykonaj „dom marzeń” dla jednego z bohaterów książki. (zamiast wykonać, możesz go opisać).

MUZYKA, TANIEC, DRAMA

• Stwórz taniec, który razem z wybraną muzyka, będzie przedstawiał nastrój przeczytanej powieści.
• Napisz część powieści jeszcze raz, ale w formie sztuki teatralnej. Razem z przyjaciółmi spróbujecie zagrać w tej sztuce.
• Napisz i zaśpiewać piosenkę (możesz kilka) odnoszącą się do przeczytanej historii.
• Wykona trzy proste kukiełki przedstawiające bohaterów książki. Napisz spektakl kukiełkowy, przedstawiający twoją ulubioną część książki. Pokaż ten spektakl innym.

AUDIO I VIDEO NAGRANIA

• Wyobraź sobie, że jesteś dziennikarzem. W oparciu o przeczytaną książkę przygotuj wiadomości mówiąc je do kamery video. Pomiędzy wiadomościami wstaw reklamy, tych produktów lub usług, które bohaterowie twojej powieści chcieliby kupić.
• Napisz i nagraj reklamę radiową, która by zachęciła ludzi do przeczytania tej książki.
• Wyobraź sobie, że jesteś dziennikarzem wiadomości. Dwaj główni bohaterowie różnych książek się spotkali. W jaki sposób przekażesz wiadomość o ich spotkaniu. Przygotuj nagranie video z tą informacją i rezultatami tego spotkania.
• Napisz i wykonaj reklamę telewizyjną (video), która zachęca do zakupu książki.
• Napisz jeszcze raz jeden z rozdziałów książki, ale z punktu widzenia innego bohatera. Przeczytaj go i razem z dodanymi efektami dźwiękowymi nagraj.
• Zrób zdjęcie mające reprezentować jednego z bohaterów przeczytanej historii i zmiany jakie w nim zaszły. Na przykład, jeśli bohater był na początku książki przez cały czas smutny, możesz zrobić zdjęcie czegoś niebieskiego, co miałoby symbolizować smutek. Jeśli sytuacja się zmieniła i uczyniła bohatera szczęśliwy, możesz zrobić zdjęcie czegoś, co przywodzi ci na myśl szczęście. Wklej swoje zdjęcia do książki razem z objaśnieniem.

PRACE BADAWCZE

• Wykonaj badania szukając jakiś dodatkowych faktów, które miałyby związek z przeczytaną książką. To zadanie szczególnie nadaje się gdy była to powieść historyczna. Zapisz nowo poznane fakty i wyjaśnij ich związek z fabułą książki.
• Przestudiuj cykl i sposób życia zwierząt wymienionych w książce.
• Zbadaj i przygotuj życiorys autora książki.

GRY

• Przygotuj krzyżówkę lub puzzle używając co najmniej 10 słów z przeczytanej historii.,
• Przygotuj grę (np. planszową), w której występować będą zdarzenia z przeczytanej książki.

Co można zrobić z powieścią cz.3

RYSOWANIE

• Namaluj obraz przedstawiający jakąś scenę z przeczytanej historii,. Napisz wyjaśnienie tej sceny.
• Podsumuj fabułę tworząc komiks. Narysuj około 6 do 8 slajdów.
• Wyobraź sobie, że jesteś jednym a bohaterów książki. Pomyśl jakie jest ulubione miejsce tego bohatera i co by tam robił. Narysuj to oraz napisz krótkie wyjaśnienie.
• Zaprojektuj okładkę powieści (przód i tył). Powinna zawierać zarówno odpowiednie informacje, jak i krótkie streszczenie (z tyłu).
• Narysuj ilustrację która powinna znaleźć się w tej książce. Gdzie powinna zostać umieszczona?
• Narysuj ilustrację przedstawiającą ulubioną cześć przeczytanej historii. Dodaj do niej podpis wyjaśniający co się na niej dzieje.
• Narysuj linię czasu pokazującą ważne wydarzenia w przeczytanej historii.
• Narysuj plakat reklamujący film, którzy opowiada tę historię, wybierz prawdziwych aktorów, mających zagrać bohaterów tej historii. Pisemnie uzasadnij ten wybór.
• Wykonaj serię 5 rysunków przedstawiających najważniejsze wydarzenia w książce. Opisz je.
• Naszkicuj portret któregoś z bohaterów. Napisz wszystko co o nim wiesz.
• Wykonaj broszurę zapraszającą turystów do odwiedzenia miejsc opisanych w książce.
• Napisz jeszcze raz tę historię, ale w postaci książki obrazkowej. Przeczytaj ją jakiemuś młodszemu dziecku.

GRAFY

• Który z bohaterów najbardziej ciebie przypomina, a który najmniej? Wykona grafy pokazujący cechy podobne i różnice.
• Wykonaj grafy osobowości każdego z bohaterów książki.
• Wykonaj graf przedstawiający twoją ulubioną część książki i tę najmniej ulubioną.

SZTUKA I RĘKODZIEŁO

• Wykonaj ilustracje tej książki. Z tyłu każdej z nich napisz co najmniej 5 słów wyjaśniających historię.
• Do jakiej nagrody można nominować tę powieść? Najbardziej pasjonująca? Najśmieszniejsza? Zaprojektuj i wykonaj nagrodę dla tej powieści.
• Wykonaj wystawę, która będzie opisywała tę historię od początku do prawie samego końca. Przygotuj etykiety dla każdego przedmiotu na twojej wystawie.
• Namaluj malowidło ścienne (mural) opowiadające o książce. Opisz je.
• Wykorzystaj pudełko po płatkach śniadaniowych, aby opowiedzieć o przeczytanej książce. Owiń pudełko papierem. Z przodu napisz tytuł. Z tyłu napisz krótkie streszczenie książki. Dodaj wpadające w ucho zdania na temat książki, tak aby ludzie chcieli przeczytać tę książkę. Oczywiście napisz nazwisko autora, copyright itd….
• Stwórz album o swoim ulubionym bohaterze. Wyjaśnij wszystkie umieszczone tam rysunki, zdjęcia itd.
• Zaprojektuj i wykonaj pierwowzór czasopisma (nadaj tytuł, podaj tytuły artykułów, autorów itd…), który z przyjemnością chciałby przeczytać bohater (nie koniecznie główny) przeczytanej książki.
• Wykonaj biżuterię, jaką bohater przeczytanej historii chciałby mieć. Uzasadnij swój wybór.
• Wykonaj kolaż, korzystając ze zdjęć z czasopism, przedstawiający przeczytaną historię. Opisz go.
• Wykonaj makietę jakiejś sceny z przeczytanej historii.
• Wykonaj makietę łączącą dwie sceny, jedna z przeczytanej historii, a druga z jakiejś innej książki.

Co można zrobić z powieścią cz.2

PISANIE

• Napisz o najbardziej ciekawej albo o najbardziej nudnej części powieści.
• Przekształć ulubiony fragment książki podstawiając siebie pod głównego bohatera i umieszczając akcję w swoim ulubionym miejscu.
• Stwórz nowego bohatera przeczytanej historii. Napisz w jaki sposób obecność tego bohatera zmieniałaby akcję książki.
• Wyobraź sobie, że jesteś jednym z bohaterów przeczytanej książki. Opisz swoje doświadczenia związane z akcją książki.
• Napisz taką samą fabułę, ale niech się dzieje w innym czasie i innym miejscu.
• Zaplanuj przyjęcie w którym będą chcieli uczestniczyć bohaterowie przeczytanej ksiązki. Gdzie chcieliby pójść, jaki rodzaj jedzenia by jedli, w co byliby ubrani.
• Gdybyś to ty pisał tę książkę, jaką jej część napisałbyś inaczej? Wyjaśni co by się stało, gdy niektóre ważne wydarzenia wyglądały inaczej.
• Napisz list do autora książki, informując go o swoim odbiorze powieści.
• Jaki przedmiot, osobę albo zwierzę z książki chciałbyś najbardziej mieć w swoim domu? Wyjaśnij dlaczego.
• Wyobraź sobie, że jesteś dziennikarzem przeprowadzającym wywiad z bohaterami powieści. Napisz taki wywiad.
• Napisz list do głównego bohatera powieści zadając mu pytania i skarżąc się na sytuacje o których przeczytałeś w książce.
• Wyobraź sobie, że jesteś bohaterem przeczytanej powieści. Napisz list do czytelnika wyjaśniający podejmowane przez siebie działania.
• Wyobraź sobie, że jesteś krytykiem filmowy. Napisz recenzję tej powieści tak jakby była filmem.
• Który z bohaterów tej powieści mógłby zostać twoim dobrym przyjacielem? Dlaczego?
• Napisz o jednym problemie o którym opowiada książka i o tym w jaki sposób bohater (lub bohaterowie) ksiązki rozwiązali go. Czy to było dobre rozwiązanie? Dlaczego tak? Dlaczego nie?
• Wyobraź sobie, że jesteś którymś z bohaterów książki. Napisz list do kolumny z poradami jakiejś gazety, a następnie jako doradca w tej gazecie odpowiedz na jego problem. Zrób to kilka razy, aby utworzyć całą kolumnę listów i porad.
• Opisz miejsce i czas w którym toczy się akcja powieści. Pomyśl chwilę o nich. Dlaczego chciałbyś (lub dlaczego byś nie chciał) spędzić tydzień w tym miejscu i w tym czasie.
• Wybierz jednego z bohaterów powieści. Pomyśl o tym jaki był na początku historii. Napisz w jaki sposób zmienił się na końcu. Jakie wydarzenia wpłynęły na zmianę tego bohatera.
• Napisz list do któregoś z bohaterów powieści, opisując w jaki sposób na niego reagowałeś czytając książkę.
• Wyobraź sobie, że masz napisać dalszy ciąg tej historii. Napisz jego krótkie streszczenie zawierające informacje o fabule, miejscu, czasie i głównych bohaterach.

POEZJA

• Napisz wiersz dotyczący opisywanej historii. Niech mówi o bohaterach, miejscu i czasie akcji, fabule i temacie.
• Wyobraź sobie, że jesteś jednym z bohaterów przeczytanej historii, napisz wiersz z osobistego punktu widzenia.
• Napisz wiersz o jakiejś konkretnej sytuacji, która wydarzyła się w przeczytanej historii.
• Wybierz jakąś znaną piosenkę i zmień jej słowa tak, aby odnosiły się do przeczytanej historii.
• Napisz wiersz o najważniejszej osobie w książce. Wyjaśnij dlaczego wybrałeś, akurat tego bohatera.

Co można zrobić z powieścią cz.1

Od znajomej Amerykanki, uczącej swoje dzieci w domu (i mieszkającej na razie... na mojej ulicy) dostałam listę pomysłów - co można zrobić z przeczytaną powieścią. Zanim tę listę dostałam rozmawiałyśmy trochę o tym i wyobrażałam sobie, że na tej liście zobaczę coś w rodzaju: napisanie streszczenia, napisanie planu wydarzeń, charakterystyki głównego bohatera itd. Ale chociaż część listy, którą tutaj zamieszczam, dotyczy pisania, to jest jednak dużo bardziej twórcza niż przypuszczałam. Można z góry ustalić z dzieckiem, co ma zrobić, albo dać mu wybór po przeczytaniu książki. Myślę, że wykrzystanie tych pomysłów będzie z korzyścią dla dzieci (zarówno tych uczonych na 100% w domu, jak i tych douczanych w domu.

A oto, co można napisać po przeczytaniu powieści:

• Napisz list to jednego z bohaterów powieści. Zadaj mu pytania, ale również napisz o sobie.
• Gdybyś mógł się zamienić miejscami z którymś z bohaterów, to z którym i dlaczego z nim?
• Który z bohaterów najbardziej Ciebie przypomina i dlaczego?
• Gdyby dwaj główni bohaterowie z różnych powieści mieli się spotkać, to chciałbyś, aby którzy to byli? Dlaczego? Jak wyglądałoby ich spotkanie?
• Stwórz stronę gazety korzystając z powieści. Streść wydarzenia w jednym z twoich artykułów. W innym artykule napisz o pogodzie. Dołącz artykuł wstępny i reklamy, które będą miały związek z powieścią.
• Streść powieść poprzez stworzenie wersji rysunkowej powieści. Użyj około sześciu slajdów
• Przekształć tę historię zmieniając jej czas i miejsce. Jak wyglądałaby ta powieść po takiej zmianie?
• Napisz jeszcze raz rozdział, albo jakiś fragment tej powieści ale z punktu widzenia innego bohatera niż główny.
• Dlaczego autor napisał akurat taką historię? Wyraź swoją opinię.
• Wyobraź sobie, że jesteś redaktorem gazety, który ma za zadanie przeprowadzenie wywiadu z jednym z bohaterów. Napisz ten wywiad.
• Wyobraź sobie, że to ty jesteś jednym z bohaterów powieści. Opisz swoje uczucia związane z toczącą się akcją książki.
• Napisz wiersz o jednej z powieści. Niech znajdą się w nim bohaterowie, wątek i motyw książki.
• Napisz jeszcze raz fragment powieści, ale przekształcając go w sztukę teatralną.
• Wybierz jakąś znaną i wpadającą w ucho piosenkę, zmień jej słowa tak, aby odnosiły się do powieści.
• Napisz krótkie opowiadanie związane z powieścią.
• Napisz plan wydarzeń składający się przynajmniej z 10 punktów.
• Porównaj dwie powieści, które ostatnio przeczytałeś, wskazując na podobieństwa i różnice.
• Zaprojektuj okładkę powieści (przód i tył). Z tyłu zawrzyj na niej zarówno informacje dotyczące akcji, jak i notę reklamową.
• „Ufunduj” nagrodę dla danej powieści. Wyjaśni jakimi kryteriami się kierowałeś przy wyborze zwycięscy i dlaczego, akurat ta książka ją otrzymuje. Zanim rozpoczniesz ten projekt, dobrze by było, abyś przeczytał coś o nagrodach w dziedzinie literatury.
• Narysuj tryptyk dotyczący powieści, który przedstawia najważniejsze jej sceny. Napisz streszczenie tych scen, wyjaśni jaka była ich rola w akcji toczącej się w powieści.
• Stwórz „mapę” powieści. Powinna ona zawierać takie ważne informacje jak bohaterowie, akcja i wątki. Napisz krótkie wyjaśnienie do twojej mapy.
• Napisz tekst swobodny

Wkrótce wklęję dalsze tłumaczenie otrzymanej listy, na którym będą też inne aktywności związne z przeczytaną książką.

Ortografia

Agatka codziennie ćwiczy ortografię. Co prawda Ortofrajda już jej się znudziła, dzięki koleżance-polonistce mamy coś innego:ORTOGRAFITI to seria zeszytów ćwiczeń od klasy 4 do matury. Generalnie zeszyty ćwiczeń są podzielone na poszczególne głoski tzn. jest zeszyt ż i rz, osobny zeszyt u i ó, jeszcze inny h i ch. Myśmy od razu przeszli na ćwiczenia kończące serie w klasie 4. Mamy taki zeszyt, który zebrał wszystkie zasady pisowni - jednym słowem mix. Bardzo mi się podobają te zeszyty, bo ćwiczenia są bardzo róznorodne: i rysunki i trochę matematyki (tak, tak w ortografii), jakieś krzyżówki, łączenia wyrazów. Dochodzimy już do połowy zeszytu, rozpracowywujac po 2 strony dziennie, i Aga, pomimo, że raz na jakiś czas na tych tekstach zamalowuje literki jak w Ortofrajdzie, jakoś jeszcze nie znudziła się ćwiczeniami,co jest ich najlepszą rekomendacją.

Ale jeszcze kilka innych rekomendacji terapeutów korzystających z tych ćwiczeń:

„Świetny dobór tekstów i materiału ćwiczeniowego, podany w formie zabawowej oraz wzbogaconej wesołymi ilustracjami. Te ćwiczenia stwarzają możliwość pokonania trudności z ortografii”.

„Program ma logiczny układ. Podstawą uporządkowania treści są poszczególne zasady ortograficzne. Przykłady do zasad są dobierane bardzo starannie. Wyrazy odpowiadają poziomowi szkoły podstawowej, a poza tym jednoznacznie pasują do problemów poruszanych w odpowiednich częściach.

Cennym elementem omawianej pozycji wydawniczej jest to, że nie ogranicza się ona do nauki ortografii. Zagadnienia prawidłowej pisowni są połączone z nabywaniem przez uczniów umiejętności czytania ze zrozumieniem, swobodnego wypowiadania się w mowie i piśmie, logicznego myślenia."

Egipt, sfinks i piramidy

Program, który jest dla nas szkieletem do nauki historii jest tak zbudowany, że dzieciaki co roku przechodzą przez całą historię, ale z różnej perspektywy. W pierwszym semestrze mamy religie i sztukę w prahistorii, Egipcie, Grecji i Rzymie, oraz wielkie religie czyli Judaizm, Chrześcijaństwo i Islam.

Ucząc się o prahistorii zaglądałyśmy takze do ksiażki od plastyki - tam jest troche ciekawych informacji i ciekawych zdjęć. Teraz "jestesmy w Egipcie". Chciałam, zeby nie było to takie suche, ale żeby Egipt, razem ze swoimi cudami ożył. i szukałam jakiejś powieści, która w tle miałaby starożytny Egipt. Koleżanka, takze ucząca dzieciaki w domu, skierowała mnie na stronę, gdzie znajduje lista książek historycznych podzielonych na poszczególne epoki, także ze wskazaniem na wiek ucznia i z komentarzem. Listy te przygotował ekspert edukacji domowej w dziedzinie historii, pan Andrzej Pilipiuk. Oczywiście skorzystałam z tej listy i wypożyczyłyśmy z biblioteki dwie książki: "Strażnik piramid" Jerzego Edigey'a - o drugiej co do wielkości piramidzie w Gizie czyli piramidzie Chefrena oraz książkę opowiadajacą o nowym państiw czyli "ŚlicznaTamit" - Ewy Nowackiej. Pierwszą książkę już kończymy. To beletrystyka, ale dokładnie opowiada o strukturze państwa, a przede wszystkim o tym jak budowano piramidy. Druga jeszcze przed nami. Do tego w trakcie czytania znalazłyśmy świetne zdjecia piramid w Gizie, które doskonale oddają ich wielkość i miejsce budowy. Chociaż w książce występują słowa, których Aga nie znała, to przez to, że czytamy razem, wszsytko można od razu wyjaśnić i skomentować.

Podróż Wędrowca do Świtu

Skończyliśmy czytać kolejną część wspaniałych Kronik Narnijskich - C.S. Lewisa. "Podróż "Wędrowca do świtu"" tak naprawdę jest książką o życiu, o ludziach, o tym że różnią się między sobą sposobem życia, sposobem myślenia i patrzenia na świat, a mimo to tolerować siebie, ba nawet być przyjaciółmi. Ale jest też książką o przemianie i akurat ta kwestia jest bardzo pięknie zilustrowana. Piękna książka - polecam każdemu bez względu na wiek.

Agatka okazała się wrażliwym dzieckiem (nie po raz pierwszy zresztą) - rozpłakała się, kiedy mała dzielna mysz Ryczypisk opóścił Wędrowca do świtu - piękny Narnijski okręt - i wyruszył samotnie do krainy Aslana. Ryczypisk był szczęśliwy, ale Agatka nie, bo nie mogła tego pojąć jak ten mały wojownik może być szczęśliwy bez swojego rapiera, jak może być szczęśliwy bez swoich przyjaciół. I nie pomogły tłumaczenia, że największym przyjacielem Ryczypiska jest Aslan....

No cóż, rozstania są po prostu bolesne.